Tehlikenin seviyesini zetaya hatta epsilona yükseltiyorum.
Bunlar ne anlama geliyor, bilmiyorum.
Curtain'ın örgütü hızla büyüyor.
Ve daha çok insan, bu uyanık komagil hâline giriyor.
Görünüşe göre hepsi boyun tutulmasından şikâyetçiymiş.
Küçük bir ihtimal de olsa bu, programın etkisi olabilir.
-Constance neden gülümsüyor? -Curtain yaptı.
Bana şüpheli derecede iyi davranıyor.
Sadece kendileri gibi olmalarını istiyoruz.
Garrison'ın defteri mi?
Bunu tersine çevirmeyi de bilse bilse o bilir.
Adını "Wetherall Dünya Görüşü Yıkaması" koydum.
Gözdeki fotoreseptörleri şok edebilir.
-Belki beyni de sıfırlayabilir. -Düğmeyi çevir.
Zamanında çevirememiş.
Onu hemen indirmemiz lazım.
Büyük miktarda duskwort verdik. Etkisi saatler sürer.
Güzel çünkü önümüzde uzun bir yol var.
-Şurası. -Ne? Daha açık olabilir misin?
El ağaçtan sola dön.
-Nereden? -Ele benzeyen ağaç?
El ağaç. Milligan, sola!
Üzgünüm. Duygularım biraz yoğun da.
-Güvenli ev burası mı? -Umarım.
Vay vay vay.
Merhaba anne.
"Anne" mi? Tanrım.
-Ne hoş. -Ne hoş.
Merhaba Number.
-"Number" mı? -"Number" onun ilk adı.
Seni hâlâ tanıyabildiğime sevindim.
Annem, terk edişini oldukça cesur karşıladı.
Çok cesur.
Millet, ailemle tanışın.
Annem, Rowena.
-Kız kardeşim, Charity… -Merhaba.
Ve erkek kardeşim…
Kız kardeşim Charity ve Madam Kütküt.
İkinizle de tanıştığıma memnun oldum.
Ve erkek kardeşim… One.
"One" mı? Two?
Neden tıpış tıpış geri döndün bakalım?
Ne istiyorsun?
Yardıma…
…ihtiyacımız var.
Diğer arabalar bizi kaybetmesin. Tehlikeli bir iş olacak.
-Onaylandı. -Evet, öyle yap.
Buna gerek yok.
Geçici müdür olarak benim yetkim…
-Kendin uydurdun. -Resmî değil.
Sürmeye devam et Erika.
Onaylandı.
Bir suç dehasını mı kaçırdınız?
Şeytani bir deha, evet.
Ve evimize getirdiniz?
-Adamı görebilir miyiz? -Ya da kadını.
Aslında kendisi benim erkek kardeşim ve bence "şeytani" demek biraz abartı.
Ama şunu söylemeliyim ki Number Two'yla gurur duymalısınız.
O, tanıdığım en iyi insanlardan biri.
-Harika biri. -Kesinlikle.
Kız kardeşimin sonunda arkadaş edindiğini duyduğuma sevindim.
-One! -Ben ciddiydim.
Kardeşin kibarlık etmeye çalışıyordu. Hemen üstüne gitme.
-Tabii ki onun tarafını tutacaksın. -Yine başlıyoruz.
-Adını "One" koydu. -Evet.
-En küçüğümüzsün sen! -Kulağa hoş geliyordu. Çok hoş.
Kalacak bir yere ihtiyacımız var. Güvenli bir eve. Peşimizdeler.
Hiç şaşırmadım.
-Aile hayatı böyle bir şey mi yani? -Öyle görünüyor.
Dünya Görüşü Yıkaması'nı yeniden yapmamız lazım.
Constance ve Bay Benedict'in karanlığa gömülmesi an meselesi olabilir.
Bize parçalar ve motorlu aletler lazım.
-Aletlerimiz var. -Aman tanrım.
Parçalarımız da.
Beni dinler misiniz?
Kalabileceğinize karar verdim.
Ama çalışmayana ekmek yok.
Eklemelerde çok geride kaldık.
Bu evde zaten 17 yatak odası var anne.
Kendi taşımızı kendimiz çıkarıyoruz.
Biraz zaman alıyor ama tatmin edici bir iş.
Şimdi her şeyi anlıyorum.
Curtain'ı kamyondan çıkarmamız lazım.
Sizi böyle koştururken izlemek çok eğlenceli. Çok işiniz var.
Yardım etsen fena olmaz. Senin için uğraşıyoruz.
Benim için zahmet etmeyin.
Komaya girmene saatler kalmış olabilir.
Bomba gibiyim.
Daha iyi bir lense ihtiyacım var.
Yansıyan, yansıtan, yayınlayan şeyler o dolapta.
Buradaysa katan, karıştıran, kontur çizenler var.
Ve şurada da…
…çiviler.
Curtain uyandığında ne olacak?
Bay Benedict ona ulaşabileceğine inanıyor.
Elbette öyle diyecek. O mutlu.
Geçen sefer işe yaramamıştı.
Doktor Curtain'la konuşmak onu nasıl durduracak, bilmiyorum.
Ve onu durdurmamız şart.
Kötü adam o.
-Ama Bay Benedict… -Onu kurtarmak istiyor.
Evet.
Belki de yapabiliyorsak kötü adamı kurtarmak gerekiyordur.
Belki de gerçekten kazanmanın tek yolu budur.
KARŞINIZDA TONI GIANNI DÜNYA ŞAMPİYONU
NINA THOMPSON DÜNYA KERESTE TURNUVASI ŞAMPİYONU
Nasıl hissediyorsun?
Tanrım.
İlham almış.
Ve ihanete uğramış.
Ne?
İlaç mı verdin bana? Bayılttın mı?
Okla vurdum.
Ne kadar kaba. Sana hiç yakışmıyor.
Seni oradan çıkarmam gerektiğini hissettim.
Müritlerinden ve yalakalarından uzağa.
Nathaniel, yaptığın şey…
İnsanlara yardım etmek. Sana yardım etti.
Hayır, bu yapay bir şey.
Evet, çok iyi hissettiriyor ama kimseye faydası yok.
Hatta epey zararlı.
İnsanlar boşluğa düşüyor, taş kesiliyorlar.
Buna benim sistemimin sebep olduğuna dair kesin bir delil…
Ben gördüm. Senin de gördüğünü biliyorum ama inkâr ediyorsun.
Kimseyi düşündüğün yok senin.
Hâlâ tüm mesele kontrol.
Yapma. Beni sandığın kadar iyi tanımıyorsun.
Tanıdığımı sanıyordum ama belki de yanılmışımdır.
Ne olursa olsun, buna devam etmene izin veremem.
Başka şansın yok.
Adamlarım yola çıktı bile.
Bizi asla bulamazlar. Medeniyetin çok uzağındayız.
Lüksemburg'un güneybatısındaki Fransa sınırına 16 kilometre uzaktayız.
Ödevimi yapmadığımı,
yapabileceğin her hamleyi tahmin etmediğimi mi sanıyorsun?
Biz ona "20 kilometre" diyelim.
İyi, beş dakika gecikirler o zaman.
-O ne? -Ne?
-Boynun, ne oldu? -Bir şey yok.
Adamların beni itip kaktığı için…
-Ne zamandır böyle? -Birkaç gündür. Ne fark eder ki?
-Konuyu değiştirmeye çalışma. -Konu bu. Sana soruyorum.
Ne zamandır böyle?
Nicholas.
Nicholas?
GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ
TRENTON LEE STEWART'IN
"GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ" İSİMLİ KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
İyi bir grup bulmuşsun.
Çocuklardan birini evlat edindin mi?
Hayır.
İyi çocuklara benziyorlar.
Yetimler mi?
Sevgi dolu bir eve sahip olmanın hasretini çeken yetim duyguları sezdim.
Dışarıdaki o kâbus gibi kaosun içinde nasıl kalabildiğini hep merak etmişimdir.
O kadar da kaotik değil.
Yani normalde. Ama şu anda epey kaotik.
Arada sesini duysak fena olmazdı.
Telefonu hiç açmıyorsun ki, asla.
Çünkü rahatsız edici bir şey.
Neyse, hasret giderecek vaktimiz yok. Çok işimiz var.
Güzelmiş.
Senin için sakladım.
Teşekkür ederim.
Bana dengesiz geliyor.
Senin tuhaf savurma tarzına daha iyi uyar, diye düşündüm.
Teşekkür ederim.
Bu arada mektup da gönderdim.
Cevap yazabilirdin.
Kendi kızımın adresini bulmaya çalışacak değilim.
Zarfın üstünde yazıyor.
Bazılarımız bulunduğumuz yerde mutlu.
Ama hepimiz değiliz.
Hiç mi gitmek istemedin? Bir kez bile?
Burada yapılacak çok şey var.
Öyle sandığını biliyorum ama farklı demek, daha iyi demek değildir.
İnsanın dünyayı görmek istemesi son derece normal.
Yeni insanlarla tanışmak istemesi.
"Yeni insanlar." Berbat önceliklerin var.
Doğru öncelik, kendine yedek odalardan
bir hapishane inşa etmek sanırım.
Bir gözlemde bulunabilir miyim?
Akıl oyunu mu yapacaksın?
On yıl verseniz bunu çözebilirim, diye düşünüyorum.
Ama savunma hazırlıkları yapmam lazım.
Bu evin bir haritası var mı?
Tabii ki. Detaylı bir haritası var.
Antrede, çerçeveli. Alabilirsin.
One göstersin.
Hiç sorun değil.
One,
sence bu yaşam tarzı boğucu mu?
Hayır!
Az önce amatör radyodaydım.
Buradan çıkmadan iletişimde kalmanın harika bir yolu.
Dünya parmaklarının ucunda.
Neyse, yaşlı Vandenpuig çok komik bir şey söyledi.
Kasabada bizi soran insanlar varmış.
Yeni insanlar.
Gri insanlar.
Bizi buldular.
Milligan!
Nicholas?
Uyanman gerek. Uyan!
Şu an dağınık görünüyor, biliyorum ama…
-Vakit yok. Griler geliyor. -Tamam. Evi savunabiliriz.
Bir sürü fikrim var ama herkese ihtiyacımız olacak.
-Tamamdır. -Tamam.
Neden çatışmak zorundayız ki?
Tamam. Constance hariç herkes.
Onun zihin gücü şu an çok işimize yarayabilirdi.
-Saldırıya uğramak üzereyiz. -Kate.
Bu benim seçebileceğim bir şey değil.
Kendiliğinden oluyor ve bence hiç sorun değil.
Sticky, Reynie, Kate, Dipika. Sizinle yapacaklarımız var.
Constance, kendi güvenliğin için ana eve dön.
Belki yürüyüşe çıksam daha iyi olur.
İçeride 2.000 parçalık güzel bir yapboz var.
İlginç.
Lütfen.
Lütfen, ne yapacağımı bilmiyorum.
Geri dönmek zorundasın.
Haklıydın. Bütün mesele kontrol, hep öyleydi.
Ve evet, yanlış olduğunu biliyordum.
Ama bir şekilde, seni bunun iyi olduğuna ikna edersem
sen de benim iyi olduğumu düşünürsün sandım.
Geri dönmek zorundasın. Bunu, bizi düzeltmen lazım.
Her şeyi yoluna sokman lazım.
Seni seviyorum Nicholas.
Keşke bu noktaya daha önce gelebilseydik.
Numara mı yapıyordun?
Sanırım neredeyse oldu.
O ne?
Üç araba, buraya geliyor.
Umarım hazırdırlar.
Vahşi yıldız! Vahşi yıldız!
Biri geçti.
Neden?
Sana ulaşmanın tek yolu, beni kaybettiğini sanmandı, biliyordum.
Nasıl?
Çocuklar, mutluluğu tersine çeviren bir cihaz yaptılar.
Ve o cihaz, bozulmadan önce bende de işe yaradı.
Ben de bunu saklamayı seçtim.
Sinsi bir plan. Saygı duymak zorundayım.
Ama hiçbir şeyi değiştirmiyor.
-Sana inanmıyorum. -İnanmıyor musun?
Kabul etmesen de bir dakika önce hissettiklerin gerçekti.
Senin yaratabileceğin her şeyden daha gerçek.
Ve ister mutluluk olsun ister üzüntü ya da arada bir şey,
gerçek bir histi.
Ve bu çok önemli.
Sonunda senin yanında bunu hissedebiliyorum.
Bir duygu girdabı. İyi ya da kötü.
Ve bu, benim için altından daha değerli.
Ve özür dilerim.
Ne için?
Ok için. Canını acıttı, biliyorum.
Geldiler.
Bu benim kızım!
-Ve mükemmel olmasa da… -Konuyla bir ilgisi yok.
…ben de değilim!
Her şey karşılıklı!
Çok güzel söyledin güzel oğlum.
Geri çekilin.
Burası benim evim.
Durun.
Geri çekilin.
Hepiniz geri çekilin.
-Ne? -Anlamıyorum.
Sizi kurtarmaya geldik efendim.
Hayır, beni kurtaramazsınız. Ben zaten kurtarıldım.
Kardeşim beni kurtardı.
-Efendim? -Evet, olaylara yanlış yönden
yaklaşmış olabileceğimi görmemi sağladı.
Ve bana asla böyle bir şey söylemeyeceğimi söyleseniz
yani asla söylemezdim ama işte buradayız.
Artık kendi yolunuzu çizmekte özgürsünüz.
Bu hiç mantıklı değil.
Bir tür kod olmalı.
-Göz kırparak mı mesaj veriyor? -Kesin göz kırparak mesaj veriyor.
Hizmetlerinize gerek kalmadı.
-Size inanmayalım mı, onu mu diyorsunuz? -Hayır.
Hayır, ben… Dur.
Jackson.
Kapı açık.
Lütfen sen kimsin, onu keşfet.
Seni kendi mutluluğunu bulmaya teşvik ediyorum.
Hepimiz bunu hak ediyoruz.
Ben…
-Ben… -Ben…
-Felsefeniz yaşayacak! -Siz olmasanız bile!
Bunu istemiyorum.
Ben…
Kelimelerle aram hiç iyi değil.
Ben Constance'a bakayım.
Evet, ben ne yapabilirim?
Elinden iş gelir mi?
Soruyu anlamadım.
Bir çekiç al.
Hazır.
Bay Benedict! Number Two!
Onu bu hâlde buldum.
Bunun sorumlusu benim.
O yüzden ben düzelteceğim.
Hayır.
İkimiz düzelteceğiz.
Hadi, lütfen. Bir çözümü olmalı.
Işık kutusundan emin miyiz?
Evet, doktorum da benzer bir şey denedi.
Ama sadece bu hâle gelmeden önce işe yarıyor.
Ama frontal lobun sağ tarafına
bir elektrot yerleştirsek ve…
Sol tarafındaki tüm fonksiyonları kaybeder.
Eh, beterin beteri var.
Biliyorum.
Ama nihayetinde bu mekanik bir süreçti.
Yani benzer bir çözümü de olmalı.
-Ya yoksa? -Sağ ol, çok yardımcı oldun.
Demek istediğim, ya çözüm duygusalsa?
Şüpheci.
Yaptığın şey, yapay bir mutluluğu tetikliyor, değil mi?
Peki gerçek mutluluğa ne oluyor?
-Gerçek neşeye? -Hiçbir şey.
Aynen. Gömülüyor, dibe itiliyor.
O kadar el değmeden duruyor ki
yolağı tamamen bozarak hiçbir şey hissedememeye yol açıyor.
Ben de o yolağı yeniden inşa etmeyi öneriyorum.
Mutluluğa giden yolu.
Nasıl?
Yani…
Ne yapacağız?
Constance'ın mutlu hissetme becerisini geri getirmeye çalışıyoruz.
Herhangi bir şey hissetme becerisini.
Ve bu dünyada en değer verdiği insanlar olarak
bize en iyi siz yardım edebilirsiniz.
Asıl soruma geri dönüyorum. Ne yapacağız?
Sadece kendiniz olun. Onunla konuşun.
Onu mutlu eden sizlersiniz.
-Öyle mi? -Evet.
Selam Constance. Bizi duyabiliyorsun, değil mi?
Yani, bak. Dünyanın en tatlı insanı olduğun söylenemez…
-Kate? -Ne yapıyorsun?
Sadede geleceğim.
O da şu ki bitmek bilmeyen huysuzluğuna rağmen
aslında hepimiz, seninle zaman geçirmeyi seviyoruz.
Sıradaki.
Beyninle Fısıldayıcı'yı bozduğun zamanı hatırlıyor musun?
Eğlenceliydi, değil mi? Güzel zamanlardı.
O yüzden…
Gel, başka anılar biriktirelim.
Arkadaşlık? Kahkaha? Eğlence?
Sadece güzel kelimeler sıralıyorsun.
Constance, seni gerçekten geri istiyoruz. Lütfen. Seni seviyoruz.
Onu mutlu etmiyoruz ki.
Sinirini bozuyoruz.
Belki de çözüm budur.
Constance'ın en çok sevdiği şey ne?
-Bize hakaret etmek? -Aynen öyle.
Onu mutlu eden de bu.
Sevgisini gösterme şekli bu.
Alışılmadık bir şey ama doğru.
O zaman bize hakaret etmesini sağlayalım.
-Ama konuşamıyor. -Şu anda öyle.
Peki ya karşı koyamamasını sağlarsak?
Mesela sarılmayı ne kadar sevdiğimi söylesem…
…sizce ne kadar dayanabilir?
Bu biyolojisine ters.
Constance.
Sarılmaya bayılıyorum ben. Çok seviyorum.
Yeni Alman maglev trenlerinin renklerini gördün mü?
Mavi dikey çizgili. Delireceğim.
Kovamın en güzel özelliği ne, biliyor musun?
Herhangi bir duygusal ihtiyaçla bağlantılı olmaması.
Bu sadece her şeye hazır olmanın mantıklı bir yolu.
-Hadi, hadi. -Hey, Kate.
En sevdiğin kafiye şairi kim senin?
Birini seçmek zorunda mıyım?
Çünkü hepsi harika.
Orman güzel, karanlık ve derin
Ama tutmam gereken sözler var benim Ve kilometrelerce yol gitmeliyim
En tatlı şey başarıdır Hiç kazanamayanlar için
Varmak için tadına Acısından da geçin
Dalma o güzel geceye kibarlıkla
Öfkelen, karşında gittikçe ölen ışıkla
"O nisan ayının tatlı yağmurları
dindirdiğinde martın kuraklığını."
Bu dünyada en sevdiğim şey ne, biliyor musun?
Sarılmaktan da çok sevdiğim?
Büyük, parlak, şatafatlı bir
süveter.
Bunları dinleyeceğime komada olsam daha iyi.
Döndü.
Constance!
-Tanrım. -Hayır.
Sarılmak yok.
Hayır…
Yardım ettiğiniz için teşekkürler.
Bizi yine terk etmeden önce veda ettiğin için asıl sana teşekkürler.
Veda ediyorsa terk etmek sayılır mı ki?
Şuna ne dersiniz?
Hepiniz Stonetown'a, beni ziyarete gelin.
Size diğer evimi göstermek isterim.
-Madam KütKüt'ü burada bıraksan? -Hayır.
Bari koruyucu bir kılıf tak?
Bakarız.
Merhaba.
Şey…
Tesise mi döneceksin?
Evet.
Bu ve Constance için bulduğumuz çözümle…
…elimizde sorunu çözmek için gereken her şey var. O yüzden…
İşe koyulmam lazım.
Sana kavuşmak çok güzel.
Evet.
Sanırım bu sefer pek doğru açıdan bakamadım.
Hepimizin başına gelir.
Yine de bu örgütün birden fazla göze ihtiyacı var.
Yani siz de isterseniz
ikinizin de liderliğe geçmesini arzu ediyorum.
Çok isteriz.
-Ama beş hafta sonra. -Ne?
Beş.
Benim davet edilmediğim bir şey mi yoksa…
-Hayır. -Hayır mı?
Kate.
Cekete ihtiyacın var mı, diye sormayacağımı duymak
hoşuna gider sanırım.
Teşekkür ederim
ama ara sıra sormanda benim için hiç sorun yok.
Hadi gidip Madge'i görelim.
Tamam. Biraz fazla ilgi bekledim.
Bunların hiçbiri kolay değil.
Bilmeni isterim ki Boatwright'ta kendi yerini bulmana çok sevindim.
Artık iki yerim var.
Gel. İşte böyle.
FRESCO TEKSTİL TEKSTİL HİZMETLERİ
YAKLAŞIK 5 HAFTA SONRA
ANTWERP LOGGERHEADS DÜNYA KUPASI
-Evet! -Evet!
KAZEMBE VE TWO, "LOGGERHEADS" DÜNYA KUPASINI KAZANDI
Selam Reynie. Nasıl gidiyor?
Bu dönem harika başladı.
Ziyaretini iple çekiyorum. Herkes seninle tanışacağı için heyecanlı.
Reynie. Ben Kate.
Sana, eve ve çalışmaya döndüğümüzü
haber vermek için yazmak istedim.
Sanırım güzel bir denge kurduk.
Mektup istemiştin. Bu da isteğini yerine getiriyor.
Rica ederim. Constance.
YENİ BİR SÜVETER İÇİN
Yaşlılar zihinlerini dinç tutmak için mi yapboz yapar?
Merhaba.
Bazıları öyledir, eminim.
Bilim, bunun faydalı olduğu konusunda çok net.
O zaman belki de…
Nereden geldiğimi öğrenmeme yardımcı olabilirsin?
Seve seve denerim.
Bu arada ben daha 51 yaşımdayım.
Biliyorum. İğrenç.
Ama ben 46 gösteriyorum.
-Bavulların biraz fazla. -Evet.
Ben de derneğinize katılıyorum.
-Öyle mi? -Emin ol, öyle gerekiyor.
Meğer bir kız kardeşimiz varmış.
Ve kendisi, benim kadar iyi biri değil.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu